Ładowanie akumulatorów

Uciekam jutro w górską dzicz, do starej łemkowskiej chaty zagubionej wśród przełęczy, gdzie czas jakby się zatrzymał. To jedno z tych miejsc, w których nawet lubię zimę. Jadę odpocząć, nabrać sił, napawać się przyrodą, obżerać jedzeniem prosto z pieca, grać w gry planszowe, czytać, plotkować z przyjaciółmi i ogólnie leniuchować. Zabieram aparat, statyw, zapas akumulatorów i kart pamięci więc obiecuję dużo zdjęć po powrocie. 

 Obiecuję też candy. A to z tej prostej przyczyny, że już dwa lata piszę tego bloga i jeszcze mi się nie znudziło :) A jak jest rocznica, to powinna być też zabawa, więc jak tylko wrócę, pokażę o co będzie toczyć się gra. Już dziś mogę zapowiedzieć, że będzie to coś w bardzo wiosennym klimacie, w sam raz dla stęsknionych za słońcem i cieplejszymi dniami.

I jeszcze jedna ważna sprawa. Dziś są urodziny mojego ukochanego męża. I choć latka lecą, myślę, że taki tort dla małych chłopców by go uszczęśliwił. 

Sto lat Kochanie!

Miłego dnia!

Marta

Zimobranie

Wiem, że przyszła odwilż, ale jakoś żadne zimowe zdjęcia nie zdążyły się w tym roku załapać na bloga więc nadrabiam. Będzie monochromatycznie i blisko natury. Oto zima w zbliżeniu mojego obiektywu - mroźna i ponura. Wolałabym, żeby już w tym roku nie wracała.

Miłego dnia!
Marta

Motto na dziś

A nawet dwa :)

 Od jakiegoś czasu strasznie intensywnie pracuję i coraz bardziej dopada mnie przemęczenie. Ciągnę resztką sił i odliczam dni do urlopu. Niestety zanim będzie mi dane wyruszyć w dzicz, muszę jeszcze przebrnąć przez kontrolę jednego z realizowanych przez mnie projektów. Owa kontrola jeszcze się nie zaczęła, a już mi się śni po nocach. Stąd pierwsze motto. 

W ramach realizacji tego postanowienia postanowiłam dziś wyjątkowo nie kiblować do nocy w pracy. Wybieram się na imprezkę w wielkim świecie. Pewnie zaszczyci ją całe stado znanych, lubianych i doskonale wystylizowanych. Dlatego, chociaż to trochę nie moja bajka, postanowiłam, że wieczorem moje motto powinno brzmieć tak:

Miłego dnia!
Marta

Czas (nie) goni nas

Mieliśmy do niedawna w domu dwa zegary. Jeden w jadalni (link), a drugi w przedpokoju (link). Oba ulokowane w miejscach strategicznych. Wystarczy rzut oka i już wiem jak bardzo spóźniłam się do pracy albo, że jajka będą jednak na twardo :)

Pod choinkę dostaliśmy niedawno kolejny. Z tej samej serii co skrzyneczki. Nowy zegar zadomowił się na półce w salonie. Patrzę na niego wieczorami, gdy zastanawiam się, czy już pora iść spać, czy może jeszcze przeczytać kolejny rozdział książki. Z tego patrzenia wiele nie wynika, ponieważ i tak zawsze wybieram kolejny rozdział. Potem zerkam znowu i liczę ile godzin snu mi zostało i jak bardzo się nie wyśpię. A rano jak zwykle odliczam na innym zegarze swoje spóźnienie.

 

W skrzyneczce nastąpiła zmiana dekoracji. Pożegnałam się z jesienno-zimowymi akcentami. W zamian mam naturę i pastele. Te kolory nastrajają mnie bardziej wiosennie. Tak samo jak słońce, które po długiej nieobecności pojawiło się na chwilę w weekend.

Wykorzystałam ten moment, żeby zrobić zdjęcie moim kolejnym, nowym... tak, tak - skorupom :) Wszystkie dostałam w prezencie. I miseczki, i dzbanek i pojemnik. I choć każdy prezent pochodzi z innego źródła, razem świetnie dopasowały się kolorystycznie.

A tak łapałam w obiektyw promienie niskiego, zimowego słońca. Szkoda, że wyszło tylko na dwa dni.
Ta plucha jest okropna. A moje skórzane kozaki, mimo codziennego pastowania do niczego się nie nadają i wołają, żeby je dobić :(

 

Chyba jutro w ramach poprawy nastroju nazrywam sobie  gałązek forsycji i zacznę przywoływać wiosnę.

Miłego dnia!

Marta

Motto na dziś

Dzisiaj znowu zostanę weekendową słomianą wdową. Adam jedzie z kolegami na zimowe wspinanie w Tatrach. Nie bardzo mi się ten pomysł podoba. Mam w sobie jakiś wewnętrzny niepokój, że coś złego może się wydarzyć. W końcu Tatry zimą, to jednak nie przelewki.

Staram się jednak myśleć pozytywnie i wmawiać sobie, że te kilometry lin i kilogramy żelastwa na coś się przydadzą. Kask, raki, czekany... na pewno będzie bezpiecznie. Mam nadzieję, że zdrowy rozsądek wygra z pogonią za adrenaliną i cały wyjazd będzie fajną zabawą i przygodą... 

Może jak powtórzę to sobie jeszcze z jakiś milion razy, to w to uwierzę i przestanę się denerwować :)

W związku z tą sytuacją wybrałam sobie takie motto na dziś:

Miłego dnia!
Marta